Zo’n 8 maanden geleden schreef ik dat ik mezelf een gebroken neus had gemept en dat dit alleen operatief gefixt kon worden. Dit viel enorm rauw op mijn dak want ik ging er vanuit dat ze hem op dezelfde manier terug zouden zetten als een paar jaar terug.
Toen hadden ze namelijk mijn neus verdoofd met een vloeistof, staken ze een metalen lepel in mijn neus en trekken maar… net zolang totdat mijn neus recht stond. Helaas kon dit nu niet want mijn septum, dat tussenschot was uit zijn positie geschoten en dat was de vorige keer niet. Ik twijfelde enorm of ik de operatie wilde laten uitvoeren want zoals vele weten heb ik niet zo’n goede ervaring met operaties…
Uiteindelijk besloot ik toch de operatie uit te laten voeren want ademen door mijn neus ging vrijwel niet, dingen roken en smaakte anders en ik had in die tijd al 1x een bijholte ontsteking gehad. Doordat ik niet door mijn neus kon ademen was ik ook enorm snel uitgeput als ik bijvoorbeeld een stukje moest fietsen. Daarnaast stond mijn neus ook wel heel eruuuuuug scheef.
Eucalyptus rook naar salmiak, en smaakte naar ranja?!?!?!?
Ik heb nog nooit satesaus of verse tomaten gelust, tot nu.
De operatie stond geplant op woensdag 25 mei, maar de voorpret begon dinsdag al toen ik als afleiding een dagje ging shoppen. Tijdens het shoppen (in de H&M) belde het ziekenhuis met de mededeling dat ik in plaats van 8 uur, 10 uur binnen moest zijn want blijkbaar gaan kindjes met amandelen altijd voor ?! Nouja ik was niet happy maargoed die woensdag was ik netjes om 10 uur binnen en volgens planning zou ik rond 12 uur geopereerd worden. In het ziekenhuis kreeg ik nog een tabletje om rustig te worden, maar ik nam de helft voor het geval dat want ik wilde eigelijk helemaal zonder tabletje maargoed. Rond 12 uur werd ik opgehaald en werd ik in de wachtruimte gezet.. dus geen operatie om 12 uur. Ik irriteerde en verveelde me enorm, want je ligt daar maar in bed in een grote zaal en het is er dood stil. Meerdere keren heb ik gevraagd hoelaat ik geopereerd zou worden maar een antwoord kreeg ik niet. Ik kreeg alleen ‘ja soms loopt het uit, en kindjes met amandelen gaan voor’ te horen. Half 2 lag ik nog steeds in de wachtruimte en ik was inmiddels zoooo geïrriteerd dat ik met mezelf had afgesproken dat als ze me over 15 minuten niet ophaalde ik aangelopen was, maar op dat moment werd ik eindelijk opgehaald.
De operatie weet ik niet veel van af, ik kreeg een kapje in mijn handen geduwd en werd verzocht hier rustig in te ademen, maar ik was het allang zat en wilde dat alles achter de rug was dus begon als een dolle in dat ding te ademen en zo was ik ook binnen een paar seconden van de wereld af. De operatie duurde bijna 2 uur, maar was goed gelukt. Het duurde enorm lang voordat ik wakker werd uit de narcose, ik kan me dan ook helemaal niets van de uitslaapkamer herinneren. Iets wat ik bij alle voorgaande operaties wel altijd wist, want normaal word ik altijd heel erg snel wakker. Verder duurde het vrij lang voordat mijn ademhaling weer normaal was en zo ook mijn bloeddruk.
Naast me op de kamer lag de vrouw van de decaan van mijn middelbare school.
Toen haar man langs kwam herkende hij me nog :’)
Pijn aan mijn neus had ik eigelijk niet, ondanks dat mijn neus een beetje dik en blauw was. Verder zaten er 2 tampons in mijn neus die bloed lekte, dit bloed werd opgevangen met een verbandje onder mijn neus die ik om de zoveel tijd moest opheissen omdat ze eigelijk te groot voor me waren. Verder voelde ik me enorm beroerd, hier kreeg ik medicatie voor maar ivm mijn gewicht durfde ze hier niet te veel van te geven. Ik had afgesproken met mijn arts dat ik dezelfde dag naar huis mocht, maar doordat ik me zo beroert voelde besloot ik toch maar een nachtje te blijven. Daarnaast kots ik liever een ziekenhuisbed onder dan mijn eigen bed, maar gelukkig heb ik niet hoeven kotsen.
De volgende dag mochten de tampons eruit en dat was in 1 woord verschrikkelijk. Ik heb een hele hoge pijngrens maar volgensmij heb ik het hele ziekenhuis bij elkaar gekrijst. Die dingen zijn 20cm lang…. kun je nagaan. Misschien dat het extra zeer deed omdat ik geen voorhoofdsholte heb ofzo? Het voelt alsof ze je hersenen, ogen en alles wat er in je hoofd zit door je neus eruit trekken, niet fijn en dat is zacht uitgedrukt. Doordat het nog steeds wat bloedde moest het verbandje onder mijn neus terug, dit zou binnen een paar uur stoppen. Er werd een nieuwe afspraak gemaakt (5 dagen later) om de schotjes die nog in mijn neus zatten om alles op zijn plek te houden te verwijderen en toen werd ik opgepikt door mijn ouders en mocht ik naar huis.
Ik had enorm veel last van de schotjes in mijn neus, het voelde aan alsof er 2 messen in mijn neus zaten en door de druk daarvan kreeg ik enorme hoofdpijn. Uiteindelijk heb ik het ziekenhuis gebeld en overlegt met de arts. De schotjes werden na 2 dagen verwijdert in plaats van de normale 5 dagen. De schotjes waren ‘eigelijk’ iets te groot voor mijn neus en dat verklaarde de pijn. De hechtingen die nog in mijn neus zaten zouden uiteindelijk vanzelf oplossen. Gelukkig ging het nadat die schotjes eruit waren een heel stuk beter. Al was ik nog wel zo’n 1,5 week enorm moe van de narcose. Ook rook en proefde ik na 1,5 maand nog steeds vrijwel niets, en dat was wel 1 van de redenen waarom ik de operatie heb laten uitvoeren.. Toen mijn moeder bij de huisarts was vroeg ze hoe en wat en de huisarts zei dat het lang kan duren voordat dat weer terug komt, maar ook dat er een kans is dat het helemaal niet meer terug komt. Ik ging er dus maar vanuit dat het niet meer terug kwam…
Inmiddels zijn we bijna 5 maanden verder en kan ik zeggen dat ik weer alles ruik en proef ^^
Of ik de operatie nog eens zou laten uitvoeren, HELL NO!
en dat alleen vanwege de tampons… (en ik ben niet de enigste vanwege die rede…)
Geef een reactie