Glow 1x en nooit meer

Wat baalde ik vorig jaar toen ik fotos wilde maken van Glow, en ik 1 dag te laat was! Dus dit jaar besloot ik vrij in het begin te gaan. Ik ging vorige week maandag meteen na het werk richting eindhoven. Ik vroeg aan de kassa 1 retourtje ‘12,60 aub zei ze kassiere ‘ik vroeg huh zijn ze zo duur geworden waarop ze Ja antwoorde. Ik rekende het bedrag af via de pin en kreeg 2 kaartjes, ik zei dat ik om 1 kaartje vroeg ‘maar omdat ik gepint had kon ze me geen geld terug geven. Ze wisselde mijn kaartje naar een kaartje zonder datum nouja pech. Geen idee wat ik met dat treinkaartje moet want zovaak ga ik niet met de trein. Maargoed eenmaal in eindhoven aangekomen kwam ik erachter dat ik de verkeerde lens bij had. Na heel veel wachten (vervelende rot kiendjes, mensen die in 1x voor je neus stan enz enz.. ), heb ik toch nog wat fotos van de koepel kunnen maken, en hij was echt prachtig! Toen heb ik nog zo’n uur op het plein rondgedwaald want ik wist niet waar ik heen moest, aangezien het nergens aangegeven stond. Uiteindelijk liep ik achter iemand met een dslr aan, alleen deze ging naar zijn auto! Uiteindelijk heb ik nog wat rondgelopen en zo kwam ik bij de kerk uit, op de kerk was een hele lichtshow geprojecteerd. Ik heb er alleen niet heel erg veel van kunnen zien want het was echt te druk. Hierna ben ik maar weer richting het station gegaan, want ik was het echt zat dat ik niet wist waar ik heen moest. Ik werd er echt zo chaggerijnig van! Op het station kocht ik een frietje want ik had nog niet gegeten. In de trein heb ik wat fotos bekeken, maar toen kon ik nog niet concluderen of ze goed of slecht waren. Eenmaal in helmond aangekomen, pakte ik mijn fiets en fietste na huis (met mijn frietje in mijn hand, lang leven de puntzak!) Onderweg werd ik bijna aangereden door een bus, het scheelde nog geen 50cm of ik had dit niet meer kunnen vertellen. Blijkbaar had deze buschauffeur nooit van voorrang verlenen gehoort en zag hij het 30Km bord voor een 80Km bord aan. De buschauffeur vol in de remmen en ik vol in de remmen, het scheelde niet veel maar ik ben ongedeerd alleen mijn frietje heeft het niet overleefd. Eenmaal thuis aangekomen zette ik de fotos op de computer en tsjaa wat kan ik ervan zeggen… Ik vind ze verschrikkelijk!!! Maar ik denk dat jullie toch wel nieuwschierig ernaar zijn dus post ik er toch een paar. Nee fotograferen met 10.000 man erbij is niet s voor mij, geef mij maar een oud verrot levensgevaarlijk gebouw waar je eigelijk niet in mag. Daar loopt tenminste niemand voor je beeld, hoef je niet te wachten totdat iemand aan de kant gaat, en nog beter geen vervelende kinderen!