So far so good

2014 was voor mij een bagger jaar, zelfs nog erger als voorgaan jaren maar aan het einde van 2014 heb ik wel het licht gezien. Inmiddels ben ik 3 keer bij de psycholoog geweest, en bij de intake viel hij nog net niet van zijn stoel toen ik alleen over mijn arm vertelde. Ik heb nog niet over alles kunnen praten met mijn psycholoog, maar na 3 gesprekken weet ik wel dat ik niet zo door moet gaan. Ook kreeg ik bij het 3e gesprek een labeltje, natuurlijk was dat niet leuk om te horen maar het was voor mij eigelijk geen verassing.

Ik weet dat ik dingen anders moet gaan aanpakken, of nog beter gezegd ik moet anders tegen dingen aan gaan kijken. Het beetje zelfvertrouwen en eigenwaarde wat ik ooit had, is foetsie, weg, geïmmigreerd. Dat moet ik zien terug te vinden, hoe ik dat ga doen weet ik nog niet precies. Mensen tegenspreken, mijn mening geven en nee zeggen is ook altijd een heel zwak punt van mij geweest. Iets waardoor iedereen over mij heen liep en loopt, dit is dus ook iets wat moet veranderen. Veel mensen denken alleen aan zichzelf, ik daarin tegen denk alleen aan andere en ‘vergeet’ mezelf. Tijd om egoïstischer te worden dus :’)

Ik ben erg blij met de psycholoog die ik nu heb, hij begrijpt me en geeft me goede tips waarmee ik iets kan. Helaas heb ik deze psycholoog maar voor een korte tijd namelijk +/-6 sessies, daarna moet ik naar een andere. Bij het eerste gesprek kreeg ik meteen de keus of ik niet meteen naar een psycholoog wilde die mij langer mag behandelen, omdat +/-6 sessies te weinig voor mij zouden zijn. Dit wilde ik niet, want ik voelde me op mijn gemak bij deze psycholoog en dat heb ik niet snel bij nieuwe mensen. Daarnaast vond ik het ook een stap in de goede richting om weer wat vertrouwen in mensen op te bouwen. Ik vertrouw namelijk niemand, want ze laten me toch altijd weer vallen..

Maargoed ik heb het licht dus gezien, ik weet dat ik op deze manier niet verder kan en dat ik aan mezelf moet gaan werken. Het zal misschien niet makkelijk worden, en mensen zullen misschien schrikken als ik een tegenantwoord geef maar het is tijd voor verandering. Tijd om mezelf bij elkaar te vegen, en te laten zien wat ik in huis heb. Niet meer altijd van het slechte uitgaan omdat het dan nooit tegenvalt, maar uitgaan van het positieve want dan zal mijn leven een stuk positiever worden.

Ondanks dat ik dingen die ik eerst erg leuk vond om te doen nu niet leuk vind om te doen, moet ik ze toch doen. Want als ik er een gewoonte van maak, zou ik het zelf weer leuk moeten gaan vinden, al kan dit wel enige tijd duren. Ik moet leren dingen weer leuk te gaan vinden. Ik ben dol op fotos maken, maar op dit moment haat ik elke foto die ik maak, want niets is goed genoeg. Ik ben perfectionistisch en dat is in combinatie met mijn labeltje niet erg gunstig. Ik moet doorgaan met dingen die ik voorheen leuk vond en niet naar het resultaat kijken, het gaat erom dat ik het weer leuk ga vinden of ik de foto nou goed genoeg vind ofniet.

Sinds ik vitamine B12, D en multivitamine slik gaat het gelukkig steeds beter. Enkele lichamelijke klachten zijn weg, maar er zijn er nog veel maar er is verbetering. Ook ben ik alweer enige tijd geleden begonnen met de workout oefeningen van Kayla Itsines, en dat gaat ook super. Helaas durf ik niet elke oefening te doen ivm pols maar daar heb ik een dezer dagen een gesprek over met mijn arts. Ik wil namelijk mijn enige en laatste goede pees niet mollen.

Omdat de work outs zo goed gaan zit ik er ook aan te denken om mezelf in te schrijven bij een sportschool. Ik zit er aan te denken om krachttraining te gaan doen zodat ik al mijn opgekropte woede kwijt kan. Daarnaast lijkt me een sportschool ook wel goed voor je zelfbeeld/zelfvertrouwen met oa al die spiegels en mensen om je heen. Iemand toevallig ervaring met Fit for free? Aan stunt skaten heb ik erg lang gedacht, maar betaalbare skates in mijn maat vinden is blijkbaar onmogelijk. Daarnaast lijkt het me misschien iets te gewaagd voor mijn zelfvertrouwen. De laatste keer dat ik iets van tricks op skates heb uitgevoerd is zo’n 14 jaar geleden en om dat weer meteen een baan op te gaan waar zeker 20 jongens om je heen aan het skaten zijn.. Stel je voor dat ik val en dat iemand me van de baan moet afschrapen, daar gaat je zelfvertrouwen niet mee omhoog.

Kortom ik zie 2015 rooskleurig in, want de eerste stap in de goede richting is gezet.