Daar stond ik dan om 8 uur voor de Bermuda in Eindhoven. Er stonden ongeveer 20 meiden voor me, Hello goodiebag & gratis schoenen dacht ik. Zachtjes aan werd de rij drukker en drukker. Er stonden geen dranghekken oid, dus vele meisjes gingen gewoon bij bekende voor in de rij staan in plaats van dat ze achteraan sloten. Toen er een hele rij achter ons was gevormd, kwamen ze van Bermuda/Nelly mededelen dat we aan de verkeerde kant stonden en dat we aan een andere deur moesten gaan staan. Jullie snappen dus wel waar dit toe leidde rennen, duwen trekken enz.. Hoe later het werd hoe erger het werd, sommige mensen kregen zelfs paniekaanvallen! Mensen stonden zo op elkaar gedrukt dat je alleen nog maar je hoofd kon bewegen. Vele mensen wilde uit de rij maar dat ging niet, alles stond echt muur en muur vast. Jammer dat het in Eindhoven zo slecht geregeld was, maar ik denk dat ze niet zoveel mensen hadden verwacht. Na 3 uur proppen, duwen, en pijn leiden mochten we eindelijk om 10 over 11 binnen. Ik hoorde bij de eerste 50 die binnen waren, maar de goodiebags waren al op, en dat terwijl de eerste 150 mensen een goodiebag zouden krijgen. Ik kreeg wel een kaartje waarop je je top 3 heels moest noteren, 1 van de 3 is dan je gratis schoenen. De schoenen stonden boven allemaal heel erg mooi uitgestalt, maar het was wel krapjes. Uiteindelijk heb ik voor deze zwarte, deze rode, en deze zwarte gekozen. Dit moest je naderhand op de computer invullen, daar stond ook een hele rij want het was een Zweedse laptop met dus ook een Zweeds toetsenbord. In de rij maakte ik me best wel zorgen want er waren nog zo’n 3 meisjes voor me en mijn laatste trein vertrok over zo’n 30 minuten. Het meisje voor me was zo aardig om mij voor te laten. Ik vulde alles op de laptop in, en snelde me naar mijn trein, die ik nog net haalde. Kortom je moet het een keer meemaken, maar ik doe dit dus nooit meer. Mijn nek, schouders, ribben, longen, en rug doen echt abnormaal veel pijn, en ik ben zo’n 2000 haren op mijn hoofd kwijt.
Als ik de schoenen binnen heb verschijnt er vast een blogpost over 🙂

Ik wilde hier eerst heengaan maar nu ik het zo hoor ben ik blij dat ik niet ben gegaan 😛