Retourtje Academisch ziekenhuis Maastricht

Vandaag was het dus de dag, de dag die zou bepalen hoe het er de komende paar maanden voor me uitziet. Eenmaal aangekomen, werd ik ongeveer 1,5 uur later binnengeroepen. Na wat praten, zei de Arts dat ik even nieuwe fotos moest laten maken van mijn beide polsen. Omdat aan mijn rechterkant 1 botje 6mm te kort is, wilde ze weten of het niet aangeboren was. Als dat zo zou zijn dat zou een operatie eraan niet veel uitmaken. Uiteindelijk is het botje aan de linker kant 5mm te kort geen, reden dus om het bot te velengen aangezien het aangeboren is. Na wat gefrot aan mijn pols, dacht hij te weten wat de oorzaak is. Hij denk dat de oorzaak Quervain tendinitis is, kort samengevat een ontstoken pees die in een tunnel knel zit. Om dit te verhelpen moet ik weer geopereerd worden, dit keer word dat ook in Maastricht gedaan. Ik ben al bij de opname geweest maar nog niet bij de Anesthesie, daar krijg ik binnenkort een uitnodiging voor en mag ik weer op gesprek komen. Wanneer de operatie zal zijn is nog de vraag dat ligt eraan als ze in de zomer opereren of niet. Ze weten nu in iedergeval wel zeker dat er niets mis is met mijn botjes. En als het inderdaad Quervain tendinitis is geweest, dan zijn bijna al mijn klachten na de operatie weg en mag/kan ik weer alles doen. En dat is echt een opluchting voor mij, al verwacht ik er natuurlijk niet veel van omdat ik dat al zovaak heb gehoord. Ik hoop dat na dit het einde echt in zicht is, en ik me eindelijk kan storten op een normaal leven met werk, uitgebreid shoppen, en op vakantie gaan enz.