Waar mijn liefde voor oude huizen begon

Dat ik dol ben op oude authentieke huizen is geen geheim. Het leek me daarom wel leuk om jullie te vertellen waar mijn liefde voor oude huizen begon, en dat gaat ver terug in de tijd. Ik zat toen namelijk nog op de basisschool.

Toen ik klein (proest) was stond er vrijwel naast het huis van een vriendinnetje een leegstaand huis. Bij dat huis is mijn liefde voor oude gebouwen begonnen. Meerdere malen per week kropen mijn vriendinnetjes en ik door het gat wat in het gaas zat, spannend dat we het vonden. Toen we eenmaal binnen waren keken we onze ogen uit, een trap met een rode loper die aaneengesloten door de hele gang lag, een kristallen kroonluchter en nog veel meer moois en dat was alleen al de gang. Een van de kamers op de begane grond was afgeloten, maar een aantal weken later had iemand de mooie deur vernield. Doordat ik zo klein en schriel was was ik de enigste die door het gat van de deur paste. Ik kroop door het gat en bevond me in een kleine woonkamer een soort van terugtrek kamer na het eten. Er stond een stoffen stoel, een vloerlamp en een boekenkast en een gietijzeren kachel, het plafon met alle authentieke details vond ik prachtig zoals ook het mooie behang. Veel meer was er niet in de kamer dus ik verliet de kamer al weer snel. Achter het huis zat een enorme lange smalle werkruimte, hier was jammergenoeg bijna alles vernield waardoor we het niet interessant vonden. Wat er op de bovenverdieping allemaal was weet ik niet meer, het zal vast niet heel interessant zijn geweest anders was het me wel bij gebleven. In het huis was geen verwarming dat bestond toen nog niet, wel stonden er overal gietijzeren kacheltjes deze vond ik zo schattig. Ik geloof dat we hier zo’n jaartje rondgehangen hebben want toen werd het huis leeggehaald, de werkplaats werd gesloopt en vervolgens werd het huis dichtgetimmerd. Het huis is jaren dichtgetimmerd geweest tot tot een aantal jaar geleden de eigenaar wilde er iets anders bouwen maar hij mocht het niet slopen. Het zou namelijk onder cultureel erfgoed vallen, niet dat dat hier zo veel uitmaakt maargoed. Volgens ‘deskundige’ was het huis te slecht om te restaureren dus alles werd gesloopt, op de gevel na. Er is inmiddels niets meer van het authentieke huis over, zelfs voor voorgevel is gemoderniseerd. Als je naar binnen kijkt kijk je tegen een lelijke metalen trap aan. Zonde

Mijn (ex) beste vriendinnetje verhuisde van stad naar een dorp. Al snel kwamen we er achter dat er een enorm groot leegstaand huis achter haar huis stond. De voordeur was opslot maar als je door de brievenbus keek zag je ook hier weer een enorme lang gang met een rode lopen en een kristallen kroonluchter. Aan de muur hingen bijpassende wandjelampjes, er hingen schilderijen en alle details waren in mat goud geschilderd. Er waren diverse mogelijkheden om het huis binnen te komen maar omdat mijn vriendinnetje vreemde geluiden bij de achterdeur gehoord had namen we het kapotte raam. Via het kapotte raam kwamen we in de keuken, het was een grote puinhoop, de hele aanrecht stond vol met potjes en keukengerei. Echt heel erg veel weet ik niet meer van dit huis, ik weet wel dat ik door gedeeltes van het huis ben gelopen maar niet alle want veel was afgesloten. Wel vond ik de kelder, de kelder zat onder de trap, aan de muur gingen allemaal planken waar potjes op stonden en aan de planken hingen kastrandjes. Echt ver kon je de kelder niet in, want de kelder stond vol met water. Als je de trap naar boven ging had je na een paar treden de opkamer, ik weet nog dat er een heel mooi licht gestreept behang hing. Omdat we zo benieuwd waren naar de achtergrond van dit huis en de mensen hebben we wat door het papierwerk wat er buiten in de tuin lag gebladerd. We snapte er niet veel van, we vonden ook nog het medisch dossier en wat medicatie van de eigenaar(?) hij had diabetes dacht mijn vriendinnetje. We zijn best vaak in het huis geweest, want we waren er beide verliefd op helaas werd het een aantal jaar later helemaal gesloopt, ondanks dat het onder cultureel erfgoed viel. Zonde

Oude huizen is iets wat me altijd heeft aangesproken, iets waar ik mijn interesse nog nooit in hebt verloren. Zo ben ik later ook oude gebouwen gaat fotograferen, hier kon ik echt van genieten al vond/vind ik het wel eeuwig zonde dat mensen zo’n prachtig huis laten verwaarlozen. Jammergenoeg fotografeer ik ze nu niet meer al blijf ik hopen dat ik dat nog ooit kan oppakken. Al hoop ik stiekem liever dat ik mijn droom nog ooit waar kan maken, namelijk zo’n prachtig huis kopen en helemaal restaureren. Eerst was mijn droom om het helemaal zelf te restaureren, ik was ook al op de goede weg met mijn opleiding toentertijd maar mijn arm gooide roet in het eten. Ondanks dat ik zoiets niet meer zelf kan restaureren blijf ik dromen 😉 Misschien is mijn huidige huis wel een voorproefje om te oefenen 😉

Hebben jullie ook een interesse die je van kleins af aan al hebt ?