Waarom ik soms twijfel om mee naar london te gaan‏

Zoals vele van jullie weten kan ik 3 keer per jaar met mijn oom mee naar London. We rijden dan vrijdag avond aan en zaterdag ochtend zijn we in London. Diezelfde zaterdag rijden we ook weer terug naar huis en zijn we rond middernacht thuis. Het is dus een enorm kort bezoekje. We gaan eigelijk ook alleen maar om mijn oudtante te bezoeken en om boodschappen te doen. Ik duik altijd even het centrum van London in. Elke keer als de tijd nadert twijfel ik of ik mee wil, niet omdat ik niet wil want ik wil heeel erg graag maar om diverse andere redenen.

1. Omdat ik een *uitkering heb moet ik aanvragen (verplicht) of ik het land uit mag. Ookal ben ik maar 25 uur van huis en is het in het weekend, het moet. Dit is opzich geen probleem. Ze willen een kopie van je paspoort en thats it, maar dan bij terugkomst. Ook dan willen ze een kopie van je paspoort want stempels.. Tsja die krijg je in Europa dus niet meer. Dan willen ze vliegtickets, treintickets, bonnetjes kortom ALLES waar mijn naam op staat. Maar die heb ik dus niet want we gaan met de auto en mijn oom boekt, zijn naam staat dus op de ticket van de Eurotunnel. Dus een heel gezeik. Ik heb het eens van te voren doorgegeven dat ik geen vliegticket of wat dan ook kon geven toen zeiden ze dat ik de kilometer stand van de auto moest doorgeven. Dat ging mij te ver, de auto is van mijn oom en ze hebben niets te maken met de kilometer stand van zijn auto. Die keer ben ik uit frustratie thuis gebleven. Ik kan er ook voor kiezen helemaal niets door te geven, maar als je hiermee gepakt word ben je de pineut en dat risico wil ik niet lopen.

2. Eurotunnel + asielzoeker = ellende. Al jaren is deze ellende bij de tunnel gaande alleen is de ellende de afgelopen maanden enorm toegenomen. Vrijwel elke trein heeft vertraging en daar zit ik niet op de wachten want veel tijd hebben we niet. Ook zijn er berichten bekend dat de trein in de tunnel voor uren is stilgezet. Mensen zaten uren lang in het donker want er was ook geen elektriciteit en mensen werden niet geïnformeerd. Nou heb ik geen claustrofobie maar ik zou hier niet heel erg blij van worden.

3. De reis duurt lang erg lang. Ik ben iemand die niet kan slapen in de auto dus ik kom gesloopt in London aan. De reis zelf is langer dan dat ik in london ben, vind ik dat waard? Ja en nee. Mocht er vertraging zijn dan hebben we nog minder tijd of vrijwel geen tijd.

4. Ohja en ik ben bang dat ik er blijf ;’)

Hoe mijn tijd in London eruit ziet.
Zodra we in London zijn gaan we eerst naar de Mac Donalds. Niet om te eten (kan wel) maar om de tijd te doden met free wifi. Naast de Mac Donalds zit namelijk een super store van Asda waar we onze boodschappen doen. Zodra de winkel open is (06:00AM) doen we boodschappen en rond 7 – 8 uur staan we buiten en gaan we richting mijn oudtante. De rit naar mijn oudtante duurt ongeveer 20 minuten en we blijven in de auto wachten totdat ze wakker is. Bij mijn oudtante kletsen we even vragen we hoe alles gaat etc. Vervolgen gaan we allemaal op pad. Mijn oom gaat naar een eettentje om de hoek voor een double english breakfast en ik duik de metro in voor +/-45 minuten en ben dan op Oxford street. Ik moet mijn tijd goed indelen want veel tijd heb ik niet. Want om 4 uur rijden we weer terug naar Nederland.

*Geen commentaar als ‘dan ga je werken’ want ik solliciteer me rot.



Fotos uit deze post maakte in in 2009 tijdens een midweekje London.